Ölümün her türlüsü acı…
Ama insanın yüreğine en ağır oturanlardan biri, daha hayatının başında bir gencin aramızdan ayrılması.
Daha haziran ayında mezuniyetini yaşamış, önünde hayalleri, umutları, planları olan genç bir evlat…
Ahmet Mansuroğlu’nun oğlu Esat Mansuroğlu…
Bir ailenin geleceğe dair kurduğu hayallerin tam ortasındaydı. Şimdi ise o hayallerin yerinde tarifsiz bir acı var.
Hatay küçük bir şehir. Burada herkes birbirini bir şekilde tanır. Bir akrabalık, bir dostluk, bir hemşehrilik bağı mutlaka çıkar karşınıza. Sosyal medyada bir ölüm haberi gördüğünüzde ilk sorduğunuz şey çoğu zaman aynıdır:
“Kimmiş?”
Sonra isim gelir…
“Esat Mansuroğlu mu?”
İşte o an haber olmaktan çıkar yaşananlar. Bir ailenin acısına dönüşür.
Bir motor…
Bir genç…
Bir kaza…
Ve bir anda yarım kalan bir hayat.
Geride ise yalnızca kaybedilen bir genç kalmıyor.
Bir anne, hayatının geri kalanında evladının sesini arıyor.
Bir baba, çocuğunun geleceği için kurduğu hayalleri bir anda toprağa gömüyor.
Küçücük bir kardeş, abisinin neden artık eve gelmediğini anlamaya çalışıyor.
Ve bir evin içindeki hayat, eskisi gibi olmuyor.
Esat’ın ailesinin yaşadığı acıyı düşünmek bile insanın yüreğini sıkıştırıyor.
Çünkü bazen bir trafik kazası yalnızca bir can almıyor; bir ailenin geleceğe dair kurduğu hayallerin de önünü kesiyor.
Son dönemlerde özellikle motosikletlerle yaşanan kazalar Hatay’da hepimizi ciddi biçimde düşündürmeli.
Trafikte motosiklet kullanan da, otomobil kullanan da, yaya da birbirinin hayatından sorumlu.
Bir anlık dikkatsizlik…
Bir saniyelik hız…
Bir kontrolsüz manevra…
Bir kural ihlali…
Bazen bir insanın bütün hayatını değiştirebiliyor.
Hatay’da artık bu konuda daha ciddi farkındalık, daha etkin denetim ve daha güçlü trafik güvenliği çalışmaları gerekiyor.
Motosiklet kullanmak yalnızca bir araca sahip olmak değildir. Trafiğe çıktığınız anda kendi hayatınız kadar karşınızdaki insanın hayatını da taşırsınız.
Gençlerimize motosiklet sevgisini yasaklamak değil; güvenli sürüşü öğretmek, kurallara uymayı alışkanlık haline getirmek ve trafikte herkesin birbirinin hayatına saygı göstermesini sağlamak zorundayız.
Çünkü hiçbir anne baba, çocuğunu sabah uğurlayıp akşam bir tabutla karşılamak zorunda kalmamalı.
Esat Mansuroğlu’nun ölümü, yalnızca bir ailenin değil, hepimizin düşünmesi gereken acı bir uyarıdır.
Bir motor durabilir.
Bir araç yavaşlayabilir.
Bir insan birkaç dakika geç kalabilir.
Ama kaybedilen bir hayatın geri dönüşü yok.
Trafikte bir saniye kazanmak için bir ömür kaybedilmemeli.
Çünkü karşımızdan gelen yalnızca bir motosiklet değildir…
Bir evladın hayatıdır.
Bir annenin umududur.
Bir babanın hayalidir.
Bir kardeşin yarınıdır.
Ve bugün o hayalin adı, Hatay’da acıyla anılan Esat Mansuroğlu’dur.
Allah ailesine sabır versin. Mekânı cennet olsun.
Haber :Tuba Alvanoğlu
